Znaczki Czechy

Czym różniła się na pierwszy rzut oka poczta czeska od czechosłowackiej w pierwszych tygodniach po rozpadzie federacji w 1993 roku, skoro obie administracje dzieliły jeszcze do niedawna wspólną tradycję druku i te same wzorce projektowe? Republika Czeska, powstała z podziału Czechosłowacji na dwa niepodległe państwa, od razu zaczęła emitować własne znaczki obiegowe z godłem państwowym w postaci czeskiego lwa, kontynuując przy tym charakterystyczną dla Pragi wysoką jakość druku wklęsłego, znaną kolekcjonerom jeszcze z okresu międzywojennego. Nowa poczta szybko sięgnęła też po motywy związane z zabytkami Pragi i innych czeskich miast, nawiązując wprost do przedwojennej serii „Hradczany", która przez dekady kształtowała wizerunek czeskiej filatelistyki. Z czasem doszły do tego serie okolicznościowe poświęcone rocznicom państwowym, postaciom kultury i wydarzeniom sportowym, wydawane zwykle w niewielkich nakładach i szybko znikające z obiegu pocztowego, co dziś czyni je poszukiwanym elementem kolekcji uzupełnianych na bieżąco.

Rzemiosło, które wyróżnia współczesną klasykę

Filatelistyka czeska po 1993 roku wyróżnia się na tle innych krajów europejskich tym, że znaczna część emisji okolicznościowych wciąż powstaje w technice ręcznego grawerstwa, rzadko dziś spotykanej poza kilkoma ośrodkami druku zabezpieczonego. Kolekcjonerów szczególnie interesują:

• kontynuacja motywu Hradczan na znaczkach obiegowych wydawanych po 1993 roku,
• emisje okolicznościowe wykonywane w technice ręcznie grawerowanych matryc,
• bloki i arkusiki z widokami zabytków Pragi oraz innych czeskich miast,
• serie poświęcone czeskiemu szkłu artystycznemu i tradycyjnemu rzemiosłu,
• znaczki z motywami ilustracyjnymi i baśniowymi, chętnie łączone w kolekcjach tematycznych.

Ta różnorodność sprawia, że kolekcja znaczków czeskich potrafi połączyć klasyczny warsztat graficzny z tematyką bliską zbieraczom szukającym w filatelistyce także wartości estetycznej, a nie wyłącznie historycznej czy tematycznej wartości poszczególnych emisji.

Przy nowszych emisjach czeskich warto zwracać uwagę na jakość odbitki i pełne, nieprzycięte marginesy arkusików, ponieważ to one najbardziej wpływają na wygląd kolekcji eksponowanej na wystawach. Znaczki czyste, z nienaruszoną gumą, są standardem przy emisjach po 1993 roku, natomiast starsze pozycje przejściowe warto porównywać z opisem w katalogu Michel, by uniknąć pomyłki co do konkretnego wydania. Dla zbieraczy budujących kolekcję tematyczną istotne bywa też odróżnienie znaczków zwykłych od emisji specjalnych z dodatkowym nadrukiem okolicznościowym, które poczta czeska wprowadza przy okazji ważniejszych rocznic. Ta podstrona gromadzi znaczki pocztowe Czech z ostatnich trzech dekad, ułatwiając zarówno uzupełnianie kolekcji obiegowej, jak i poszukiwanie pojedynczych emisji okolicznościowych.