Znaczki Austria

Czy istnieje bardziej pożądany obiekt klasycznej filatelistyki środkowoeuropejskiej niż wiedeński blok wystawowy WIPA z 1933 roku, wydany z okazji międzynarodowej wystawy filatelistycznej w stolicy Austrii?

Od Merkurego do republiki

Pierwsze znaczki pocztowe Austrii trafiły do obiegu w 1850 roku, jeszcze w czasach monarchii habsburskiej, z charakterystycznym wizerunkiem głowy Merkurego znanym kolekcjonerom jako „Merkurkopf" – dziś jedna z podstawowych pozycji klasycznej filatelistyki europejskiej. Równolegle na terenach włoskich posiadłości cesarstwa, w Lombardii i Wenecji, obowiązywały osobne emisje aż do utraty tych prowincji w latach sześćdziesiątych XIX wieku, co stanowi dziś odrębny, chętnie kolekcjonowany dział austriackiej klasyki. Osobną kategorię tamtej epoki stanowią znaczki gazetowe, wydawane od lat sześćdziesiątych XIX wieku specjalnie do opłacania prenumeraty prasy – dziś niszowa, lecz ceniona specjalizacja wśród badaczy klasycznej poczty habsburskiej. Po upadku monarchii i powstaniu republiki w 1918 roku poczta austriacka zaczęła emitować własne serie obiegowe, z czasem coraz mocniej osadzone w estetyce wiedeńskiej secesji, widocznej choćby w wydanej na sześćdziesięciolecie panowania Franciszka Józefa serii jubileuszowej, przy której projektowaniu udział mieli artyści związani z wiedeńskim środowiskiem artystycznym.

Kolekcjonerów szczególnie interesują znaczki austriackie z serii „Trachten", ukazującej regionalne stroje ludowe poszczególnych krajów związkowych, oraz seria „Wahrzeichen" z widokami charakterystycznych budowli i zabytków. Cenione są też przedwojenne znaczki dopłaty na rzecz organizacji dziecięcych, łączące funkcję pocztową z celem dobroczynnym, popularne wśród zbieraczy tematycznych zainteresowanych historią społeczną. Wspomniany blok WIPA, wydany w bardzo ograniczonym nakładzie, od dekad należy do najbardziej poszukiwanych pozycji w każdej poważnej kolekcji poświęconej filatelistyce Austrii. Miłośnicy lotnictwa sięgają też po wczesne serie lotnicze z lat dwudziestych, gdy Austria należała do pierwszych krajów europejskich rozwijających regularną pocztę powietrzną.

Przy klasycznych emisjach warto zachować szczególną ostrożność wobec fałszerstw i przedruków, które od dawna towarzyszą najbardziej cenionym seriom austriackim – pomocny bywa tu dobry katalog Michel oraz porównanie ząbkowania i papieru z opisem katalogowym. W przypadku wcześniejszych, XIX-wiecznych wydań stan zachowania marginesów oraz czytelność stempla mają często większe znaczenie niż sama obecność gumy, która przy tak starych znaczkach rzadko przetrwała w oryginalnym stanie. Znaczki nowsze, z okresu republiki, warto z kolei oceniać pod kątem świeżości koloru i pełnego ząbkowania, ponieważ to właśnie te cechy najbardziej wpływają na atrakcyjność egzemplarza w oczach kolekcjonerów kompletujących serie tematyczne.

Ta podstrona porządkuje ofertę znaczków austriackich od klasyki monarchii habsburskiej po powojenne serie republiki, co ułatwia budowanie kolekcji zarówno w układzie chronologicznym, jak i tematycznym.