Znaczki Erytrea

Gdy w 1938 roku włoskie kolonie Erytrei, Etiopii i Somalii połączono administracyjnie we Włoską Afrykę Wschodnią, na znaczkach pocztowych pojawił się wspólny nadruk „A.O.I.", zastępujący dotychczasowe odrębne emisje kolonialne każdej z tych prowincji i ułatwiający ówczesnym urzędom pocztowym rozliczanie przesyłek między prowincjami.

Wcześniejsze znaczki pocztowe Erytrei sięgają jeszcze końca XIX wieku, kiedy włoska administracja kolonialna wprowadzała do obiegu emisje z nadrukiem nazwy kolonii na wzorach wspólnych dla całego imperium, z podobizną władcy i symbolami heraldycznymi Królestwa Włoch. W latach trzydziestych ubiegłego wieku doszły do tego barwne serie widokowe, ukazujące pustynne krajobrazy, karawany wielbłądów i porty nad Morzem Czerwonym, a także znaczki serii lotniczej, które łączyły włoskie kolonie afrykańskie regularnymi liniami powietrznymi. Po klęsce Włoch w Afryce Wschodniej w 1941 roku terytorium przeszło pod tymczasową administrację brytyjską, co odbiło się na poczcie nadrukami administracji wojskowej na dotychczasowych włoskich znaczkach obiegowych, zanim w kolejnych dekadach Erytrea przeszła przez okres federacji, a potem aneksji przez Etiopię, by dopiero w 1993 roku, po uzyskaniu niepodległości, zacząć emitować w pełni własne znaczki.

Widokowe serie i nadruki administracji przejściowych

Wśród kolekcjonerów szczególnym zainteresowaniem cieszą się właśnie wspomniane serie widokowe z lat trzydziestych, cenione za staranny druk rytograficzny i różnorodność motywów, a także znaczki z nadrukami okresu przejściowego, których warianty czcionki i rozstawu bywają przedmiotem odrębnych opracowań w katalogu Michel. Filatelistyka afrykańska traktuje erytrejskie emisje kolonialne jako ważne ogniwo łączące klasyczną filatelistykę włoską z powojenną historią Rogu Afryki, co czyni je wartościowym uzupełnieniem zbiorów tematycznych poświęconych koloniom oraz administracjom przejściowym w tym regionie kontynentu.

Przy kolekcjonowaniu tych walorów warto zwracać uwagę na stan ząbkowania i czytelność nadruku, ponieważ egzemplarze z przesuniętym lub słabo odbitym nadrukiem administracji przejściowej bywają trudniejsze do jednoznacznej klasyfikacji katalogowej. Znaczki stemplowane, z wyraźnym datownikiem z lat czterdziestych, stanowią często pewniejszy wybór niż czyste egzemplarze bez gumy, których stan po dekadach przechowywania w tropikalnym klimacie bywa dziś już niepewny i wymaga ostrożnej oceny przed zakupem. Osobną trudność stanowi też odróżnienie oryginalnych nadruków przejściowych od późniejszych naśladownictw, dlatego przy droższych pozycjach pomocne bywa porównanie z opisem odmiany w uznanym katalogu.

Z uwagi na niewielką liczbę zachowanych, dobrze opisanych walorów z tego okresu, każda oferta znaczków erytrejskich zasługuje na uważne przejrzenie przez osoby zbierające historię poczty w Afryce Wschodniej, zwłaszcza gdy w grę wchodzi uzupełnienie luk w klasycznym zbiorze kolonialnym.