Znaczki Litwa
Znaczki Litwy okiem kolekcjonera
Rzadko która seria lotnicza wzbudza tyle emocji wśród kolekcjonerów, co litewskie znaczki poświęcone transatlantyckiemu lotowi „Lituaniki" Stepono Dariusa i Stasysa Girėno z 1933 roku - próbie przelotu z Nowego Jorku do Kowna, która zakończyła się tragicznie, lecz na trwałe weszła do symboliki niepodległej Litwy.
Znaczki pocztowe Litwy z okresu międzywojennego odzwierciedlają burzliwą historię młodego państwa: po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku emitowano kolejne serie obiegowe, a zmiany waluty i inflacja pierwszych lat prowadziły do licznych nadruków z nowymi nominałami wyrażonymi najpierw w ostmarkach, potem w litach. Odrębny rozdział stanowią wydania związane z Kłajpedą, przyłączoną do Litwy w latach dwudziestych, które przez pewien czas funkcjonowały jako osobny obszar emisyjny z własnymi nadrukami na bazie znaczków litewskich. Stolica kraju pozostawała wówczas tymczasowo w Kownie, co również znajdowało odzwierciedlenie w motywach ówczesnych serii obiegowych i okolicznościowych.
Druga wojna światowa i następujące po niej dekady przyniosły kolejne zmiany administracji pocztowej - sowiecką okupację, niemiecką okupację, a następnie ponowne włączenie Litwy do Związku Radzieckiego, gdzie funkcjonowała już wyłącznie poczta ogólnozwiązkowa. Znaczki z tego okresu, dziś rzadziej spotykane jako odrębna litewska emisja, stanowią przede wszystkim materiał historyczny dokumentujący losy kraju pod kolejnymi administracjami, a nie temat do wartościowania ówczesnych władz. Kolekcjonerzy specjalizujący się w historii pocztowej regionu bałtyckiego traktują ten fragment zbioru jako uzupełnienie okresu międzywojennego, a nie jego kontynuację.
Po odzyskaniu niepodległości w 1990 roku Litwa wznowiła własną emisję znaczków, nawiązując stylistycznie do okresu międzywojennego - powróciły motywy patriotyczne, portrety zasłużonych postaci i tematyka lotnicza. Kolekcjonerzy najchętniej sięgają po komplety międzywojennych serii lotniczych oraz nadruki inflacyjne, poszukując przy tym odmian ząbkowania i papieru charakterystycznych dla poszczególnych dodruków. Ceniona jest też seria upamiętniająca stulecie niepodległości, wydana z rozmachem w formie okolicznościowego bloku, chętnie włączanego do zbiorów poświęconych historii Bałtyku.
Na co zwrócić uwagę, kompletując zbiór
Znaczki litewskie z lat trzydziestych bywają podrabiane pod względem nadruków, dlatego warto porównywać egzemplarze z wiarygodnymi wzorcami z katalogu Michel, zwłaszcza przy seriach z nowymi nominałami. Stan gumy i czystość ząbkowania mają duże znaczenie dla wyceny klasycznych wydań, a znaczki stemplowane bywają w tym przypadku łatwiejszym punktem wejścia niż egzemplarze czyste. Ta podstrona pozwala prześledzić rozwój filatelistyki litewskiej od pierwszych lat niepodległości po współczesne emisje kolekcjonerskie.