Znaczki Grecja

W roku 1861 ukazała się pierwsza seria znaczków greckich, znana kolekcjonerom jako Duże Hermesy – wizerunek boga Hermesa, patrona podróżnych i kupców, w profilu zaczerpniętym ze starożytnej rzeźby. Druk zlecono najpierw paryskiej drukarni, później przeniesiono produkcję do Aten, dlatego seria ta rozpada się dziś na liczne odmiany papieru, odcieni koloru i jakości odbitki, badane przez specjalistów aż do lat osiemdziesiątych XIX wieku, gdy Duże Hermesy ustąpiły miejsca mniejszym, uproszczonym wizerunkom tego samego motywu.

Zanim ukształtowały się granice współczesnej Grecji, osobne znaczki pocztowe emitowały terytoria włączane do niej stopniowo – Wyspy Jońskie pod administracją brytyjską, autonomiczna Kreta na przełomie XIX i XX wieku czy Epir w okresie bałkańskich sporów o granice. Druga wojna światowa przyniosła kolejny rozdział w postaci znaczków z nadrukami z czasu okupacji włoskiej i niemieckiej, dziś traktowanych przez badaczy jako dokumentacja tamtych wydarzeń, nie jako przedmiot gloryfikacji ówczesnych władz. Powojenna Grecja wracała stopniowo do emisji własnych motywów – od starożytnej rzeźby i architektury po krajobrazy wysp i sceny z życia codziennego, nie stroniąc też od tematów religijnych związanych z prawosławną tradycją kraju.

Igrzyska olimpijskie i mitologia jako wizytówka greckiej poczty

Wśród emisji najczęściej poszukiwanych przez kolekcjonerów tematycznych wymienia się serię wydaną z okazji pierwszych nowożytnych igrzysk olimpijskich w Atenach w 1896 roku – jeden z najwcześniejszych przykładów znaczka okolicznościowego powiązanego z wydarzeniem sportowym na skalę światową, chętnie łączony w kolekcjach ze wszystkimi kolejnymi wydaniami olimpijskimi innych krajów. Równie chętnie kompletowane są serie ukazujące mitologię, antyczną rzeźbę i zabytki archeologiczne, stanowiące naturalne rozszerzenie zainteresowań miłośników historii starożytnej. Filatelistyka grecka przyciąga też kolekcjonerów szukających różnorodności technik druku – od klasycznych miedziorytów Dużych Hermesów po offsetowe wydania powojenne.

Przy starszych emisjach warto zwracać uwagę na stan ząbkowania i czystość marginesów, ponieważ Duże Hermesy bywają cięte niedokładnie już od strony produkcji, co utrudnia ocenę egzemplarzy o pełnym marginesie. Znaczki stemplowane z pierwszych dekad XX wieku warto porównywać z katalogiem Michel, pomocnym przy rozróżnianiu odmian papieru i nakładu poszczególnych druków. Kolekcja obejmująca znaczki pocztowe Grecji – od klasycznych Hermesów po współczesne serie tematyczne – daje możliwość prześledzenia ponad półtora wieku historii kraju w miniaturowym formacie, a systematyczne uzupełnianie kolejnych okresów bywa jednym z bardziej wciągających zadań w kolekcjonowaniu znaczków europejskich, przez co przegląd aktualnej oferty tej podstrony bywa dobrym punktem wyjścia do takich poszukiwań.

• stan ząbkowania i szerokość marginesów przy klasycznych Dużych Hermesach
• odmiany papieru i odcieni koloru w kolejnych drukach paryskich i ateńskich
• autentyczność nadruków okupacyjnych z lat czterdziestych XX wieku
• zgodność numeracji z katalogiem Michel przy trudniejszych do datowania wydaniach