Znaczki Australia

Czy odróżnienie znaczka wydanego jeszcze przez kolonię Nowa Południowa Walia od pierwszej wspólnej emisji Związku Australijskiego wymaga eksperckiego oka, czy wystarczy znajomość jednej daty? Do 1913 roku każda z sześciu kolonii - Nowa Południowa Walia, Wiktoria, Queensland, Australia Południowa, Australia Zachodnia i Tasmania - prowadziła własną emisję znaczków, mimo że federacja powstała już w 1901 roku. Dopiero seria Kangur i Mapa z 1913 roku otworzyła erę wspólnych znaczków Związku Australijskiego, a rok później dołączyła do niej długowieczna seria z podobizną Jerzego V, znana kolekcjonerom z niekończącej się liczby odmian koloru, papieru i ząbkowania. Ta pozornie nieciekawa emisja obiegowa doczekała się osobnych opracowań specjalistycznych, bo różnice w odcieniu czerwieni bywają dostrzegalne dopiero przy porównaniu kilkunastu egzemplarzy obok siebie.

Znaczki pocztowe Australii przyciągają kolekcjonerów przede wszystkim mnogością odmian w obrębie pozornie jednolitych serii obiegowych - różnice w gumie, cieniowaniu barwy czy typie papieru potrafią dzielić jeden nominał na kilkanaście osobno katalogowanych pozycji, co dla filatelistyki jest chlebem powszednim. Równie chętnie gromadzone są motywy tematyczne: fauna kontynentu, w tym kangury, koale i dziobaki, coroczne znaczki bożonarodzeniowe wydawane nieprzerwanie od końca lat pięćdziesiątych oraz seria olimpijska związana z igrzyskami w Melbourne i Sydney. Zmiana systemu walutowego z funtów, szylingów i pensów na dolary i centy w 1966 roku pozostawiła po sobie wyraźną granicę w każdym klaserze, po której obie strony emisji, przeddziesiętna i dziesiętna, bywają kolekcjonowane osobno. Wśród motywów tematycznych osobne miejsce zajmuje sztuka Aborygenów, pojawiająca się na znaczkach od lat siedemdziesiątych, oraz widoki Sydney, w tym charakterystyczna sylwetka opery, powracająca w kolejnych rocznicowych emisjach.

Na co zwrócić uwagę przy zakupie

• stan ząbkowania i centrowanie rysunku w starszych emisjach kolonialnych,
• oryginalność gumy przy znaczkach czystych sprzed 1930 roku,
• odcienie koloru w serii Jerzego V, osobno katalogowane przez Michela,
• kompletność serii obrazkowych z przełomu lat 30. i 40.,
• czytelność datowników na egzemplarzach stemplowanych.

Przy starszych emisjach kolonialnych warto sprawdzać stan ząbkowania i centrowanie rysunku, bo to one najmocniej wpływają na odbiór egzemplarza w oczach innych kolekcjonerów. Znaczki czyste sprzed lat trzydziestych powinny mieć możliwie nienaruszoną gumę, choć śladowe naklejki są w tym okresie normą, nie wyjątkiem. Zestawienie wersji stemplowanych i czystych tej samej emisji pokazuje, jak różnie bywa postrzegana ta sama odmiana koloru w zależności od stanu zachowania. Przeglądając ofertę tej podstrony, łatwo zauważyć, że znaczki australijskie w tej kolekcji obejmują zarówno pojedyncze klucze kolonialne, jak i kompletne serie z epoki dziesiętnej. Część współczesnych emisji tematycznych wydawano również w formie arkusików, co dla kolekcjonerów kompletujących całe serie oznacza dodatkową pozycję obok pojedynczych znaczków.