Nie ma jednej, ujednoliconej metody tworzenia druku na znaczkach pocztowych. Najpopularniejsze różnią się od tego, jaki efekt przestrzenny jest uzyskiwany. Dzieje się to za pomocą odpowiednich form. Poprzez to dzieli się je na druk wklęsły, płaski oraz wypukły. Jeśli chcesz jednak zacząć od podstaw, zapraszam do zapoznania się z artykułem dotyczącym powstania znaczków pocztowych.
Druk wklęsły przy znaczkach dzieli się jeszcze na dwie różne podkategorie. Pierwsza z nich to rotograwiura, druga to staloryt. Rotograwiura czyli inaczej wklęsłodruk rastrowy, polega na tym, że formą jest metalowy cylinder z wygrawerowaną grafiką. Na powierzchni posiada małe zagłębienia w których znajduje się farba. Jest on również w niej umieszczony. Podczas procesu drukowania obraca się, stykając z podłożem, na którym ma pozostawić obraz. Aby uniknąć nadmiaru farby, przed momentem styku jest ona zbierana za pomocą odpowiedzialnego za to tzw. rakla. Aby dobrze odbić pożądany obraz, jest on dociskany. Przy druku znaczków pocztowych cylinder wykonany jest ze stali pokrytej miedzi. Rotograwiura jest również używana przy produkcji chociażby kolorowych gazet. Daje możliwość uzyskania intensywnych barw, przy zachowaniu ich trwałości.
Znaczek „460 lat Poczty Polskiej„ wydrukowany za pomocą stalorytu na papierze fluorescencyjnym, tłoczenie na sucho
Staloryt pomaga tworzyć bardziej zaawanasowane produkty, dlatego używa się go na przykład przy produkcji banknotów. Dzięki niemu można uzyskać dodatkowe sposoby zabezpieczenia przed fałszerstwem. Sama technika polega na tym, że na stalowym podłożu rytownik wykonuje wzór. Jest to bardzo precyzyjna i czasochłonna praca, gdyż poprzez właściwości metalu, bardzo trudno o jakiekolwiek jego poprawki. Następnie całość jest hartowana. Wynalazcami tej metody byli Jacob Perkins oraz Gideon Fairman. Sam proces druku jest podobny, jak w przypadku rotograwiury. Nadmiar farby zbierany jest specjalnym nożem, farba znajduje się w kałamarzykach w cylindrze, a sam moment druku dokonywany jest za pomocą praski i docisku. Uzyskane w ten sposób znaczki, mają wypukłe elementy.
Druk płaski uzyskiwany jest zazwyczaj za pomocą tzw. „offsetu”. Jego korzenie sięgają XVIII wieku, a początki dał mu Alois Senefelder. Podczas produkcji znaczków pocztowych, technika ta polega na tym, że cylinder jest lekko wilgotny. Podczas nakładania farby, przyjmuje się ona w tych miejscach, a w suchych nie. Następnie przenoszona jest na cylinder pośredni, zwany obciągiem i dopiero na papier. Obecnie w zależności od tego, jaki produkt chce się uzyskać, istnieją różne techniki offsetowe.
Znaczek „Nowoczesny tabor kolejowy” wydrukowany techniką offsetową na papierze fluorescencyjnym
Aby uzyskać druk wypukły w filatelistyce wykorzystywana jest metoda typografii. Przy wspomnianych wcześniej metodach, duże znaczenie miały cylindry i to co się na nich znajduje. Przy druku wypukłym, na formie znajdują się wypustki. Tworzą one pożądany kształt lub wzór. To na nie nanoszona jest mazista farba, a dopiero później na podłoże drukowe. Poprzez rozwój innych metod, ta nie jest już prawie używana.
Znaczek dopłaty poczty lotniczej o nominale 50 groszy wydawany w latach 1950-1952 wydrukowany techniką wypukłą
Aby dołączyć do swojej kolekcji znaczki pocztowe wykonane przeróżna techniką, zachęcam do zapoznania się z asortymentem sklepu ZNACZKOPOL.PL . Atrakcyjne i konkurencyjne ceny oraz duża dostępność produktu sprawią, że na pewno znajdziesz coś, co Cię zainteresuje. Warto zwrócić uwagę na kategorię historia znaczka.
Niezależnie od tego czy mają Państwo w planach świętować w najbliższych dniach Święta Bożego Narodzenia czy traktujecie je jako zwykłe dni, jako zespół sklepu internetowego www.znaczkopol.pl chcemy życzyć Państwu spokojnego czasu, spędzonego w wymarzonym przez siebie gronie przyjaznych ludzi. W zdrowiu, radości i pomyślności.
Dziękujemy że są Państwo z nami.
Źródła:
https://www.kzp.pl/index.php?artykul=dfl-w05
https://pl.wikipedia.org/wiki/Rotograwiura
https://pl.wikipedia.org/wiki/Staloryt
